it’s 8 o’clock in the evening

ang masayang schedule sana ay pauwi na dapat sana ako ng ganitong oras. pero hindi eh. nandito pa ako at magtatagal pa ako sa opisina ng mga 2 o 3 oras pa.

nakakapagod ang walang ginagawa.

di yata ako maka-keep-up sa mga pangyayari. not enough vitamins ‘ika nga ng isang commercial sa TV. sign of aging? or sign of deterioration? anak ng… bata pa ako. ayoko pa ng ganito.

although, last year ko na na mapapasama ako sa ‘calendar club’. next year, graduate nako to ‘bingo club’. yes, i just turned 31. (yung mga magpapa-libre, saka na pag nakalipat na ako sa ibang trabaho na mas mataas ang sahod! or maka-sideline diyan sa QC Circle minsan. haha!) and like most days, it didn’t feel different. ganun talaga pag tumatanda yata. wala ng magandang nangyayari sa buhay. lahat ng magagandang pangyayari, naganap na noong kabataan mo… “noong panahon namin,” ang lagi mong sambit.

but i do try to live. ibig ko lang sabihin ay iyong hindi naman ako laging nalulungkot or nade-depress. pero pagkatapos ng pagsasaya, pagod pa din. at walang pahinga sa weekend.

iniisip ko pa din hanggang ngayon kung saan ako dapat sa mundong ‘to.

dito ba? dito ba? dito baa-a-a-a? o dito ba…
ang dapat kong kalagyan
na isang sulok kong hiram
sa ilalim ng araaaaaw!

nux! dumi-diva? HAHAHAHA!

wow, tumawa ako sa gabing ito. that’s a good thing. 🙂 sana magtuloy-tuloy na.

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s